Antiguru
Drie weken nadat OpenAI ChatGPT lanceerde, zat ik in een koffietent in Haarlem met een oud-collega. We sparden al over experimenten en verdienmodellen. Al snel kwamen de custom GPT's: een eigen GPT die je kon voeden met bronmateriaal en instructies.
Antiguru stond er snel. In de jaren ervoor had ik een toolkit opgebouwd met modellen, templates en best practices uit mijn strategiewerk, van ideation tot roadmaps en van analyses tot prototypes. In de instructie stond: je bent de trainee van een strategieconsultant. Waarschijnlijk ben je slimmer dan Harry, heb je net zo'n slecht gevoel voor humor en ben je sterker in details. Doe je research, dan blijf je bij deze lijst bronnen.
Klanten vroegen al snel of ze er ook bij konden. Dat was zo geregeld. Collega's waren verbaasd: ben je dan niet bang dat je minder werk krijgt? Mijn antwoord: als de aannemer op vrijdag al zijn gereedschap en materiaal bij je brengt, ga jij dan zelf je badkamer verbouwen? Nee toch. En dat is precies wat er gebeurde.
Het context-pack
Fast forward. Het manuscript van The Messy Middle was af, en ik maakte er een klein context-pack van: drie markdownbestanden. Een readme, een met alle concepten uit het boek en een met de samenhang en hiërarchie ertussen. Praten met wat je zelf bedacht hebt. Zo fijn.
Harry OS
Een week later wilde ik mijn OneDrive opruimen. Na meer dan tien jaar bij Macaw is het goed om de kamer eens op te ruimen, zodat AI zich niet vergist in het bronmateriaal. Terwijl ik daarmee met Copilot aan het stoeien was, ontstond een sterker idee: een eigen ontologie. Ideeën komen altijd ergens vandaan. Hoe beter ik dat kan beschrijven, hoe puntiger AI voor me werkt.
Na experimenten met een paar modellen bleek Claude me hier het best bij te helpen. Er volgden vraag-en-antwoordsessies waarin we de ouderwetse volgorde van strategisch, tactisch en praktisch afpelden. Wie ben ik, waar kom ik vandaan, wat heb ik de afgelopen dertig jaar geleerd en gedaan, en wat zijn mijn kernovertuigingen geworden? Wat is er gebleven, en waarom? Daarna naar het heden: hoe doe ik mijn werk, hoe maak ik een analyse, hoe kom ik tot een advies?
Dat deed hier en daar pijn. Je loopt niet alleen succesverhalen langs, ook oude wonden gaan open. Het was een kwetsbaar proces.
Ik heb bewust grenzen getrokken. Het gaat over werk en niet daarbuiten. Geen namen, geen rugnummers, maar socratisch en van een beetje afstand. En geen nieuwe tool: ik kreeg tips voor Obsidian of Notion, maar ik ben nooit een toolliefhebber geweest. Het is een set mappen met markdownbestanden, die ik gebruik in Copilot en in Claude.
Welk model ik ook gebruik, het past me als een handschoen. Mijn virtuele tweeling.